Izbjeljivanje zuba

Veoma popularna i tražena estetska procedura u savremenoj stomatologiji, izbeljivanje zuba, predstavlja odgovor na potrebu za prijatnijom i lepšom spoljašnjosti.

Boja zuba kod svakog pojedinca zavisi od više faktora. Najviše je uslovljena bojom dentina, zubne supstance koja se nalazi ispod gleđi, površinskog sloja zuba. Boja dentina je genetski uslovljena i varira od svetlo žute, žute, tamno žute, braon, pa čak i sivo-zelene. Osim dentina, optičke karakteristike gleđi daju takođe značajan doprinos boji zuba. U zavisnosti od građe zuba oni su manje ili više transparentni, (prozračni), ili su translucentni, pa primljenu svetlost delimično propuštaju, ali i rasejavaju.

Prirodni zubi imaju još jednu optičku karakteristiku, fluorescentnost. Drugim rečima, gleđj, kao fluorescentna supstanca, apsorbuje ultravioletno zračenje određene talasne dužine, a emituje ljubičastu svetlost, koja zajedno sa svetlošću koja se reflektuje na površini, određuje boju zuba.

Utisak o boji zuba zavisi i od okruženja u kome se nalazi osoba, količine i vrste svetlosti, odnosno od tena, ruža za usne, i slično. Na boju zuba utiču meke i tvrde naslage porekla hrane, pigmenti ili kamenac. Po pravilu, upotreba duvana, kafe, čajeva, crnog vina, različitih osvežavajućih napitaka, dovodi do bojenja zuba, odnosno taloženja pigmenata koji se ne mogu ukloniti redovnim pranjem zuba. Popravljanje karijesnih zuba, uklanjanje prethodno pomenutih naslaga, i poliranje zuba predstavljaju prvi korak ka dobijanju beljih zuba.

Da li je potrebno izbeljivati zube?

Beli i blistavi zubi nisu samo odraz dobrog i redovnog održavanja oralne higijene, već predstavljaju i sliku o zdravlju celog organizma. Takva spoljašnost svakako doprinosi i povećanju samopouzdanja, ostvaruje se kvalitetnija komunikacija i doprinosi većem uspehu kako na poslovnom tako i na privatnom planu.

Šta se u stvari događa tokom procesa izbeljivanja zuba?

Izbeljivanje zuba vrši se isključivo u potpuno čistim i zdravim ustima i to predstavlja osnovni uslov za otpočinjanje ove procedure.

Preparati koji se koriste za izbeljivanje zuba su u osnovi na bazi vodonik-peroksida, (hidrogena) ili karbamid-peroksida. Tokom primene preparata za izbeljivanje, u zubima se odigrava proces oksidacije tokom kojeg preparat prolazi kroz poroznu strukturu zuba i oksidiše interprizmatske naslage, koje su se tu istaložile tokom vremena.

Pre počinjanja procesa izbeljivanja neophodno je utvrditi boju zuba pacijenta, kako bi se mogli proceniti krajnji efekti. Neophodno je reći da su gornji zubi za nijansu belji od donjih i da su očnjaci kod većine osoba “žući“ od ostalih zuba.

Različite metode izbeljivanja zuba prisutne su na našem tržistu i u osnovi, razlikuju se isključivo po koncentraciji preparata koji se koriste. Izbor tretmana i brzina izbeljivanja zavise od pacijenta, odnosno od stepena prebojenosti njegovih zuba. Preparati koji se mogu videti na televizijskim reklamama spadaju u grupu preparata niske koncentracije karbamid peroksida, i oni, zbog male koncentracije aktivne supstance imaju vrlo ograničen spektar dejstva. S druge strane, u stomatološkim ordinacijama koriste se preparati visokih koncentracija koji se mogu upotrebljavati isključivo pod nadzorom stomatologa. Tako, zubi se mogu izbeliti u jednoj ili dve posete, odnosno za nekoliko dana ukoliko radi sa nižim koncentracijama. Kod tretmana sa nižim koncentracijama izrađuju se specijalne folije koje odgovaraju obliku zubika pacijenta, i koje omogućuju takozvano noćno izbeljivanje, koje se takođe vrši pod kontrolom stomatologa. Tehnike ordinacijskog izbeljivanja su se dodatno usavršile pa se primenom specijalnih lampi, sa svetlošću odgovarajuće talasne dužine, ubrzava proces izbeljivanja.

Proces izbeljivanja nosi sa sobom određene propratne efekte koji mogu da dovedu do neprijatnosti kod pacijenata. Najčešća su hemijska oštećenja desni od sredstava za izbeljivanje, ukoliko desni nisu adekvatno zastićene kao i povećana osetljivost zuba na hladno i druge nadražaje. Prekomernom upotrebom sredstava za izbeljivanje moguće je postići isuviše svetlu boju zuba, koja daje utisak neprirodnih, veštačkih zuba. Ova pojava se naziva “overbleaching”.

Vrlo je bitno istaći da efekat izbeljivanja nije trajan. Efekti tretmana najčešće traju od šest meseci do dve godine, opet zavisno od osnovne boje zuba, odnosno od svakodnevnih životnih navika pojedinca. Međutim samo jedan tretman ponavljanja izbeljivanja ponoviće početni rezultat.

Šta se ne može postići izbeljivanjem zuba?

Kao i većina estetkih procedura i izbeljivanja zuba ima određenih ograničenja. Izbeljenjem se ne mogu otkloniti crne ili braon prebojenosti koje su posledica karijesa zuba, odnosno zubi se obavezno moraju popraviti pre započinjanja tretmana.

Prebojenosti zuba koje su posledica starih amalgamskih plombi se ne mogu ukloniti izbeljivanjem. To se može, u najvećem broju slučajeva, rešiti zamenom tih plombi savremenim kompozitnim (belim) ispunima. Oksidi metala iz amalgamskih plombi se ponekad toliko inkorporiraju u zubno tkivo da nastanu trajne prebojenosti zuba. U ovim slučajevima jedino rešenje predstavljaju estetske fiksne protetske nadoknade, keramičke fasete ili krunice.

Izbeljivanjem se ne mogu ukloniti bele mrlje na zubima koje su nastale kao posledica lokalnog poremećaja koncentracije fluora kod pacijenata koji su u detinjstvu u toku mineralizacije zuba unosili velike količine floura.

Kao najveći problem za izbeljivanja zuba predstavljaju pacijenti sa jakim tetraciklinskim prebojenostima, odnosno pacijenti koji su kao deca primali tetraciklinske preparate najčešće kod terapije lečenja infekcije uha. Boja njihovih zuba je sivo-zelena i tretman tih zuba je krajnje neizvestan sa minimalnim i često nezadovoljavajućim rezultatima, kako za pacijenta, tako i za stomatologa. Poslednje studije, u toku kojih su pacijenti podvrgnuti izbeljivanju zuba u trajanju od šest meseci do godinu dana, pokazale su da i ovakvi višemesečni tretmani izbeljivanja prebojenosti zuba tih pacijenata ne daju očekivane i poželjne rezultate.

source: b92.net

Loading...